Leo goes Paleo

…een ode aan echt eten

The Whole30

9 reacties

Ik moet jullie iets bekennen, ik heb gezondigd en goed ook, echt verschrikkelijk gewoon, zo erg dat ik zelfs niet online durfde te komen nee grapje. Het valt wel mee, maar ik ben niet blij met mij ‘vorderingen’ van de afgelopen weken.  
Paleo blijft voor mij nog steeds errug lastig wanneer ik niet in mijn eigen vertrouwde omgeving ben, zo blijkt.

Thuis en op mijn werk gaat het wel goed gelukkig, ik neem vrijwel elke dag braaf mijn gezonde prak mee naar werk dus daar zit het probleem niet. Nee, het probleem is mijn familie en vrienden, niet letterlijk natuurlijk, maar wel mijn gedrag wanneer ik bij hen ben. Ik kan, of eigenlijk wil, geen nee zeggen tegen die heerlijke chocoladecake die mijn moeder heeft gebakken of de verse frieten van Geert-Jan. Echt verschrikkelijk als je erover nadenkt, want inmiddels heb ik genoeg kennis in huis om te weten dat dat soort voeding crap helemaal niets toevoegt aan je lijf en/of je (mentale en fysieke) gezondheid. Achteraf heb ik dan ook spijt, ondanks mijn 80/20-stelregel. Ik ben kennelijk op een punt aangekomen waarbij het niet voldoende is om me ervan af te kunnen maken met 80/20, domweg omdat ik de regel te vaak overschrijdt. Mijn lichaam begint nu trouwens ook te protesteren, inmiddels heb ik alweer drie keer migraine gehad alleen al in de afgelopen week, voor mij het grootste teken dat het bergafwaarts gaat en daarom moet er nu iets veranderen. Wel grappig trouwens, manlief klaagde dat zijn broeken weer wat strakker begonnen te zitten. Dus we gaan samen voor een nieuwe challenge; we gaan voor the Whole30!

We hadden geen beter moment kunnen uitkiezen voor the Whole30 dan nu nog net voor de feestdagen, al zeg ik het zelf. Stiekem hoop ik dat ik dan gelijk wat bestendiger de feestdagen door ga komen, bij ons in de familie zijn de feestdagen namelijk nog eens extra gezellig door alle additionele verjaardagen ;-).

Voor wie nog nooit van the Whole30 heeft gehoord. Het is een soort van die-hard 30-dagen programma waarin je strikt paleo eet, bedacht door Dallas & Melissa Hartwig, twee van gezondheid blakende peeps (althans zo lijkt het op de foto) uit the US of A, van Whole9. Ze hebben er ook een prachtig boek over geschreven wat ik inmiddels in mijn bezit heb en aan het lezen ben. Als je volgens dit programma eet, bestaat je voeding eigenlijk alleen nog uit vlees/vis/eieren, groenten, fruit, noten en ongeraffineerde olie. Zoals ze zelf schrijven (even vrij vertaald) elimineer je 30 dagen lang alle psychologisch ongezonde, hormoonbalans uit evenwicht brengende, spijsverteringssysteem onregelende en opgeblazen gevoel gevende voedingsmiddelen. Oftewel, je eet totaal geen suiker, peulvruchten, granen, zuivel of andere bewerkte voedingsmiddelen. Ik moet de komende 30 dagen dus zelfs mijn stukje extra pure chocolade gaan opgeven 😦 . Klinkt saai hè, maar ik hou wel van een uitdaging.

Het mooiste is eigenlijk nog dat het niet is toegestaan om los te gaan op Paleo-achtige desserts of variaties van normaal gesproken ongezonde producten zoals muffins, pannekoeken etc.

Dat gaat namelijk volledig voorbij aan de gedachte om door middel van dit plan korte metten te maken met je ongezonde eetgewoonte(n) en zoals ik al in een eerdere blogpost schreef heb je daar minimaal 21 dagen de tijd voor nodig. Dallas & Melissa houden zekerheidshalve zelfs 30 dagen aan. Maar daar krijg je, volgens Dallas & Melissa, dan wel heeeel veel voor terug, ik weet het het zijn Amerikanen, maar het schijnt echt amazing te zijn hoe uit die 30 dagen komt. Gelukkig zijn ze wel zo eerlijk te melden dat je de eerste weken nog even door een hel gaat. Je kunt daarom maar beter voorbereid zijn, en dat ben ik, vol wilskracht gaan hubbie en ik dan ook de komende 30 dagen tegemoet. Please support me along the way (I know I’ll need it).

 

Auteur: Leonie Verheul

Hi, my name is Leonie, I am a working mom living in the Netherlands. Proud owner of BRNDSTF.nl. I am passionate about everything considering health, food and writing. Visit me also at my (Dutch) blog LeogoesPaleo.nl.

9 thoughts on “The Whole30

  1. Veel succes! Jullie zijn met z’n tweeën dus je kan elkaar er door slepen. Het helpt ook om je omgeving in te lichten. Je kan het op je migraine gooien, als het niet echt ‘geaccepteerd’ wordt…

    • Hi Eva

      Dankjewel! Mijn omgeving is (deels) op de hoogte, helaas heb ik veel mensen in mijn omgeving die blind varen op adviezen van een voedingscentrum o.i.d. en mijn ideeën over voeding redelijk extreem vinden, maar dat weerhoudt mij er niet van om als het onderwerp ter sprake komt gewoon mijn verhaal te doen. Al heb ik inmiddels wel geleerd om soms maar mijn mond te houden ;-). Grappig dat je de migraine vermeldt, als er iets niet geaccepteerd wordt dan is dat het wel 🙂 is mijn ervaring. Het is toch een lastig en voor veel mensen ongrijpbaar iets, ach zo’n hoofdpijntje…

  2. Oh echt? Jeee… migraine lijkt me nou juist zo heftig…

    • Nee ik bedoel niet dat ik het maar een hoofdpijntje vind, maar bepaalde personen in mijn omgeving zien dat zo helaas. Onwetendheid. Migraine is behoorlijk heftig en op tijden invaliderend kan ik je zeggen.

  3. Veel succes, maar afkicken duurt echt langer als 30 dagen hoor

    • Thanks Marin,

      Ik ben me ervan bewust dat het na die dagen niet over zal zijn met mijn voorliefde voor suiker, maar hopelijk is het wel een grote stap. Ik ben al jaren aan het proberen los te komen van junkfood en het gaat gelukkig steeds een beetje beter. Vooral de bewustwording van wat voeding met je lijf doet, en dan vooral d.m.v. eigen ervaringen, maakt het voor mij steeds makkelijker te minderen. Door deze Challenge elimineer ik ‘al het kwade’ 😀 en wordt het voor mij weer makkelijker te ontdekken welke voeding wat teweeg brengt in mijn lijf als ik het hierna weer een keer eet. Maar jij spreekt uit ervaring? Wat heeft jou goed geholpen?

  4. Tja, met koolhydraten uit zetmeel en suiker is er bijna geen middenweg: “beter niets dan iets” zou de leus moeten zijn, zeker de eerste 30 dagen en volgens mij pak je dit nu heel goed op.
    Wat mij geholpen heeft is het gewoon niet in huis te hebben. Klinkt heel zwak hoor, want suiker op zich is best te negeren als het er niet gewoon niet is en zwarte koffie valt best wel mee na 6 maanden proberen, maar zodra je zelfs al eis het maar éen keer iets met zoetstof probeert, al is het maar bijvoorbeeld stevia, komt de trek in zoetigheid gewoon terug. Zorgen dat je dat dus ook niet in huis hebt, dan gebruik je het ook niet. Ook zorgen dat je familie het niet heeft. De druk van de familie, als je daar op koffievisite komt is zelfs nog erger: dan komt de zelf gebakken appel- of speculaastaart en dan zijn ze ronduit beledigd als je niets wilt of als je vraagt of je dat tot het avondeten mag bewaren. Beter niets dan iets, zou de slogan met koolhydraten moeten zijn.

    Toen ik in april een stukje van de marathon moest lopen (met mijn collega’s in estafettevorm) had mijn baas een sporters ontbijt geregeld. Ik was pas 4 weken bezig met paleo en net 6kg afgevallen. Je begrijpt het al: dat ontbijt was alleen maar koolhydraten uit zetmeel en suiker. Brood, pasta, sportdrank. Iedereen begon te bunkeren als een gek om vooral maar niet de man met de hamer tegen te komen. En iedereen drong er op aan dat ik ook wat nam en verklaarde me daarna voor compleet gek toen ik categorisch alles weigerde, tot aan emotionele chantage toe, want “we hadden dat ontbijt toch maar gekregen van mijn baas en dat had hij niet hoeven doen”. Ik had s’ morgens al een gebakken ei in kokosolie op en koffie een flesje water.Vlak voor we naar de wisselpunten moesten lopen heb ik een vertwijfeling een banaan van de tafel gegraaid, weer tot bezinning gekomen en de banaan in de band van mijn broek gestoken. Ik heb jarenlang gesport (geschaatst, geskeelerd, gefietst) op koolhydraten en ik wilde hoe dan ook, voor mezelf en mijn collega’s bewijzen dat het ook zonder kon. Daar heb ik dus 13,4km met een banaan in mijn broekband gelopen zonder ‘m nodig te hebben……..na afloop mezelf wel beloond met die banaan en genoten…

    • Hi Marin, ja dat niet in huis hebben he! Dat probeer ik ook elke keer opnieuw, maar op een of andere gekke manier ligt het dan toch weer in de kast (en ik ben toch echt degene die bij ons de boodschappen doet ;-)). Ik vind het ook altijd zo sneu voor de mensen die onverwachts langs komen, die wil ik dan toch iets lekkers aanbieden, dus ik koop het voor hen en vervolgens eet ik het dan toch weer zelf op. Zo jammer.. Wat een mooi verhaal over je marathon, goed van je dat je niet hebt toegegeven, groepsdruk kan behoorlijk dwingend zijn en waarschijnlijk had je een stuk slechter gelopen als je toch aan het ontbijt was begonnen. Het is nou eenmaal moeilijk voor mensen om ons heen die niet dezelfde idealen hebben qua voeding om ons te begrijpen, vaak wordt het als overdreven of (zoals ik gisteren weer hoorde) als niet gezond beschouwd om paleo te eten. Tja, er is nog een lange weg te gaan.

  5. Ik wens je heel veel succes, maar ook plezier, en ik ben heel erg benieuwd naar je ervaringen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s